به منظور مقایسه گروه خون والدین کودکان با نشانگان داون و والدین کودکان عادی و بررسی ترکیب گروه های خونی پدر و مادر کودکان با نشانگان داون، با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، 240 نفر از والدین دانش آموزان با نشانگان داون (120 نفر تهران، 60 نفر ارومیه، 60 نفر اصفهان) مدارس کودکان استثنایی و 240 نفر از والدین کودکان مدارس عادی انتخاب شدند. سپس با استفاده از پرسشنامه، مصاحبه ساختاری و بررسی پرونده های پزشکی و در صورت نیاز با آزمایش خون، گروه خون و ارهاش والدین کودکان با نشانگان داون و کودکان عادی تعیین شد. تحلیل نتایج، با استفاده از آزمون مجذور کا و z نشان داد که بین گروه خون مادر و فراوانی تولد کودک با نشانگان داون، رابطه معناداری وجود ندارد. اما بروز نشانگان داون از پدران دارای گروه خونی O- و O+ بیشتر و از پدران با گروه خونی B+ کمتر بود. بررسی فراوانی ترکیب گروه خونی والدین کودکان با نشانگان داون، نشان داد که ترکیب گروه های خونی (مادر O-، و پدر O+) و (مادر A+، و پدر A-)، با سطح اطمینان 95%، موجب بروز نشانگان داون در کودک می گردد. همچنین، هر گاه گروه خونی هر دو والد منفی باشد، هیچ کودکی با نشانگان داون ملاحظه نمی شود. این نتایج، چشم اندازی نو را در حیطه سبب شناسی نشانگان داون مطرح می کند.

زمینه و هدف: نشانگان داون، ترکیبی از ویژگی ها و نارسایی های خاص جسمانی و عقب ماندگی ذهنی است که به علت اختلال شمارشی در کروموزوم 21 به وجود می آید. این نشانگان از شایع ترین و شناخته ترین اختلال کروموزومی در انسان محسوب می شود که منجر به مشکلات ذهنی متوسط تا شدید، به همراه علائم فیزیکی، حسی و حرکتی می گردد. این مطالعه به منظور تعیین عوامل مرتبط با تولد نوزاد مبتلا به نشانگان داون انجام شد.روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی روی 913 مادر دارای فرزند یا جنین مبتلا به نشانگان داون مراجعه کننده به مرکز مشاوره کلینیک ژنتیک تهران در سال 1389 انجام شد. تشخیص اختلال نشانگان داون در کودکان از طریق انجام کشت کروموزوم در کلینیک انجام شد. اطلاعات مربوط به متغیرهای سن مادر، سن شروع قاعدگی، گروه خونی، تعداد سقط، نسبت فامیلی والدین و تعداد فرزندان از طریق تکمیل پرسشنامه جمع آوری و فراوانی نشانگان داون بر اساس متغیرهای مطالعه توصیف گردید.یافته ها: از مجموع 913 کودک مبتلا به نشانگان داون بررسی شده 493 پسر (54 درصد) و 420 نفر دختر (46 درصد) بودند و نسبت جنسی پسر به دختر 1.17 بود. تولد نوزاد مبتلا به نشانگان داون در 32.4 درصد از مادران در سنین 30-25 سال رخ داده بود. 384 نفر (42 درصد) از والدین کودکان مبتلا به نشانگان داون نسبت فامیلی دور و نزدیک داشتند. تعداد سقط در مادران از عدم سقط (96.7 درصد) تا 5 سقط مکرر (0.1 درصد) متغیر بود. تعداد فرزندان از تک فرزندی (15.1 درصد) تا 13-11 فرزند (1.3 درصد) متغیر بود و بیشترین ابتلا با تعداد 4 فرزند (16.5 درصد) مشاهده گردید.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان دهنده فراوانی بیشتر تولد نوزاد مبتلا به نشانگان داون در مادران با سنین 30-25 سال بود.

مقدمه: پژوهش های انجام شده نشان می دهند کودکانی که دارای مفهوم نگهداری ذهنی هستند، توانایی بیشتری در بیان صفات دارند، از سوی دیگر بررسی مهارت های زبانی کودکان دارای نارسایی ذهنی حاکی از وجود مهارت های زبانی ضعیف تری در کودکان نشانگان داون است. روش کار: این تحقیق به صورت مقطعی تحلیلی بود که در سال 1382 در مدارس استثنایی شهر سمنان انجام شد. روش انتخاب نمونه ها به صورت نمونه گیری منظم بود. ابتدا 38 دختر نشانگان داون یک زبانه و فاقد معلولیت حسی و حرکتی انتخاب شدند. سپس 37 دختر غیرنشانگان داون یک زبانه نارسایی ذهنی با علت نامشخص براساس تاریخ تولد، پایه تحصیلی، مردودی در پایه های قبلی، شغل و تحصیلات والدین به صورت همتا انتخاب شدند. بر روی این 75 آزمودنی، آزمون های عملیاتی انجام شد و کسانی که مفهوم نگهداری ذهنی را داشتند (25 دختر نشانگان داون و 25 دختر دارای نارسایی ذهنی غیرنشانگان داون) توسط آزمون ریون رنگی مورد ارزیابی قرار گرفتند. موارد آموزش پذیر نیز در آزمون بیان صفات شرکت نمودند. نتایج: مقایسه عملکرد آزمودنی ها در آزمون بیان صفات حاکی از آن بود که: 1 - آزمودنی های نشانگان داون در بیان صفات تفضیلی عملکرد ضعیف تری داشتند اما در بیان صفات ساده و عالی بین دو گروه تفاوتی وجود نداشت؛ 2 - سهولت بیانی در صفات ساده > صفات تفضیلی < صفات عالی و همچنین در صفات بزرگ- کوچک < بلند - کوتاه < کلفت – نازک < پهن و باریک بود ؛3 - عده بسیار کمی از آزمودنی ها قادر به بیان صفات عالی بودند. نتیجه گیری: دختران نشانگان داون از مهارت های معناشناختی ضعیف تری نسبت به سایر دختران دارای نارسایی ذهنی برخوردارند.  

هدف این پژوهش بررسی پدیدارشناختی تجربه زیسته استرس والدینی، از نگاه مادران کودکان با نشانگان داون است. با توجه به هدف و ماهیت موضوع، یعنی تجربه زیسته مادران از زندگی با کودک با نشانگان داون روش این پژوهش راهبرد پدیدارشناسی توصیفی است. شرکت کنندگان در این پژوهش 7 نفر از مادران کودکان با نشانگان داون، در دامنه سنی 33 تا 55 سال هستند که کودک آن ها 3 تا 6 سال دارند. با توجه به ویژگی های شرکت کنندگان این پژوهش، از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شده است. پس از بررسی و جمع بندی دقیق پاسخ های مادران کودکان با نشانگان داون درباره تجربه شان در فرایند فرزندپروری، عمده استرس های والدینی آنان را می توان در شش مقوله اصلی طبقه بندی کرد که عبارت است از: پذیرش کودک، نگرانی از آینده کودک، ناآشنایی با راهبردهای تربیتی و آموزشی مناسب، هیجان های نامطلوب، مشکلات مرتبط با سلامت کودک و مشکلات مربوط به سایر اعضای خانواده. این مقوله ها می تواند در فرایند طراحی برنامه های آموزشی و توان بخشی خانواده محور برای مادران کودکان با نشانگان داون مورد استفاده قرار گیرد.

هدف: پژوهش حاضر، با هدف جمع آوری اطلاعات و ارزیابی میزان شاخص بهداشتی DMFT و وضعیت دهان و دندان در بیماران مبتلا به نشانگان داون انجام شد.روش: برای انجام این پژوهش، با مراجعه به مراکز نگهداری کودکان عقب مانده و همچنین مدارس استثنایی همدان، همه مبتلایان به نشانگان دوان ثبت و ارزیابی شدند و طبق روش استاندارد، DMFT, WHO کودکان بررسی و در فرمهای مخصوص ثبت شد؛ همچنین از طریق پروب کردن هر دندان CPITN فرد ارزیابی شد.یافته ها: در این پژوهش 18 فرد مونث (48.6%) و 19 فرد مذکر (51.4%) مبتلا به نشانگان داون بررسی شدند. 62% گروه مورد پژوهش 12-9 ساله و 38% آنها 17-13 ساله بودند. در مجموع 73% نمونه ها دارای CPITN برابر 1 و 27% دارای CPITN برابر 2 بودند. در میان افراد مونث 72% دارای CPITN برابر 1 و 28% دارای CPITN برابر 2 و در افراد مذکر 74% دارای CPITN برابر 1 و 26% دارای CPITN باربر 2 بودند. میزان DMFT در افراد مونث و مذکر به ترتیب 6.7 و 6.1 بود. میانگین DMFT بیماران به دست آمده این پژوهش 6.4 است.نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش حاضر درصد بالایی از کودکان مبتلا به نشانگان داون همدان، ضایعات پوسیدگی و مشکلات دهان و دندان داشتند؛ لذا نیازمند درمانهای دندان پزشکی، آموزش دقیق و مکرر دها و دندان و کنترلهای دوره ای هستند. همچنین فراهم آوردن امکانات مالی و تجهیزات لازم برای این برنامه ها ضروری به نظر می رسد.

زمینه: تفاوت کاملاً مشخصی بین ظرفیت هوشی بالفعل و توان شناختی بالقوه کودکان با نشاتگان داون وجود دارد و ظرفیت ذهنی فعلی آنها همواره قابل تغییر و اصلاح می باشد. مداخلات روانشناختی خانواده محور بر پایه افزایش عملکرد شناختی کودکان با مشارکت والدین و اعضاء خانواده تأکید دارد. هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی مداخلات روانشناختی خانواده محور بر ظرفیت هوشی کودکان دبستان با نشانگان داون صورت گرفت. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بود. جامعة آماری شامل تمامی کودکان دبستانی 10 تا 11 ساله شهر تهران با نشانگان داون هستند که در سال تحصیلی 96-1395 مشغول به تحصیل بودند. از بین آنها30 نفر به صورت هدفمند انتخاب شده و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند. آزمودنی های گروه آزمایش به مدت 3 ماه در 24 هفته مداخلات روانشناختی خانواده محور را دریافت کردند درحالی که در این مدت گروه گواه مداخله ای در این زمینه دریافت نکردند. ابزار پژوهش نسخه نوین هوش آزمای تهران – استنفورد بینه (افروز و کامکاری، 1385) بود که در مرحله پیش آزمون و پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. یافته ها: با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم افزار SPSS یافته های پژوهش نشان داد، مداخلات روان شناختی خانواده محور نه تنها منجر به افزایش نمره هوش کلی این کودکان شده است، بلکه منجر به افزایش هوش غیرکلامی، کلامی، استدلال سیال، دانش، استدلال کمی، پردازش دیداری – فضایی و حافظه فعال در دانش آموزان با نشانگان داون تحت آموزش گردیده است(01/0P<). نتیجه گیری: این بدان معنی است مداخلات روانشناختی خانواده محور می تواند بر بهبود عملکرد شناختی کودکان دارای نشانگان داون در حیطه های کلامی و غیرکلامی مؤثر باشد.

زمینه و هدف: تعادل از مهارت های حرکتی بسیار مهم و پیچیده پایه است که بر عملکرد حرکتی فرد به شدت تاثیر می گذارد. کودکان با نشانگان داون در مهارت های حرکتی پایه دارای اختلال و تاخیر هستند. هدف پژوهش حاضر، بررسی پایایی آزمون های عملکرد حرکتی تعادل ایستا و پویا در افراد با نشانگان داون شهر تهران بود. روش بررسی: روش این تحقیق توصیفی پیمایشی بود. تعداد 50 فرد با نشانگان داون (1٫, 6±, 24٫, 4 سال، هوشبهر 3٫, 2±, 76٫, 8)، پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، به عنوان نمونه آماری به شیوه هدف مند و دردسترس انتخاب شدند. برای اندازه گیری تعادل آزمودنی ها از آزمون های عملکرد حرکتی تعادل ایستا و پویا شامل آزمون های بس، رومبرگ، شارپند رومبرگ، لک لک، زمان برخاستن و رفتن و راه رفتن تاندوم استفاده شد. از آزمون های ضریب همبستگی درون رده ای و بین رده ای به منظور بررسی پایایی استفاده شد. تمامی عملیات آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 در سطح معناداری 0٫, 05=ɑ,انجام پذیرفت. یافته ها: پایایی آزمون های عملکرد تعادلی با بررسی همبستگی درون رده ای (در یک جلسه) و همبستگی بین رده ای (بین جلسات؛ بین دو نوبت اندازه گیری با فاصله زمانی یک هفته) در آزمون بس شامل جفت پا سطح سخت (به ترتیب 0٫, 950 و 0٫, 857)، تک پا سطح سخت (به ترتیب 0٫, 962 و 0٫, 785)، تاندوم سطح سخت (به ترتیب 0٫, 938 و 0٫, 823)، جفت پا سطح نرم (به ترتیب 0٫, 936 و 0٫, 863)، تک پا سطح نرم (به ترتیب 0٫, 968 و 0٫, 777) و تاندوم سطح نرم (به ترتیب 0٫, 932 و 0٫, 787)، آزمون رومبرگ (به ترتیب 0٫, 739 و 0٫, 724)، آزمون شارپند رومبرگ (به ترتیب 0٫, 941 و 0٫, 643)، آزمون لک لک (به ترتیب 0٫, 779 و 0٫, 839)، آزمون زمان برخاستن و رفتن (به ترتیب 0٫, 904 و 0٫, 700) و آزمون راه رفتن تاندوم (به ترتیب 0٫, 878 و 0٫, 634) تایید شد (0٫, 05>p). نتیجه گیری: براساس یافته ها نتیجه گرفته می شود که آزمون های عملکرد حرکتی حفظ تعادل شامل آزمون های بس، رومبرگ، شارپند رومبرگ، لک لک، زمان برخاستن و رفتن و راه رفتن تاندوم، به عنوان آزمون های باثبات برای بزرگسالان نشانگان داون در نظر گرفته می شوند.

این پژوهش با هدف تعیین میزان ارتباط بین زبان بیانی و زبان دریافتی در کودکان مبتلا به نشانگان داون با سن عقلی 5-4 سال انجام شده است. در این تحقیق با انجام تست غیرکلامی لایتر، کودکان نشانگان داون با سن عقلی 5-4 سال از میان دانش آموزان مبتلا به نشانگان داون مقاطع پیش دبستانی کلاس اول مدارس استثنایی پنج ناحیه آموزش و پرورش شهر اصفهان انتخاب شدند. سپس با انجام آزمون های غربالی شنوایی و آپراکسی 18 نفر از میان گروه مذکور انتخاب شدند و با توجه به محدود بودن تعداد جامعه، از تمام آنها آزمون زبان به عمل آمد و روش نمونه گیری خاص اعمال نشد. برای انجام این پژوهش از آزمون رشد زبان که تنها آزمون زبانی است که در زبان فارسی هنجار شده است، استفاده شد و تنها چهار خرده آزمون درک واژگان، درک دستوری، واژگان شفاهی و تکمیل دستوری این آزمون روی هر کدام از نمونه ها اجرا شد و مشاهدات آزمونگر نیز ثبت گردید و در نهایت یافته های حاصل از پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS و با آزمون های آماری t زوجی و آزمون همبستگی و شاخص های آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیلی قرار گرفت. نتایج که بین زبان دریافتی و زبان بیانی کودکان نشانگان داون با سن عقلی 5-4 سال اختلاف معناداری وجود دارد و این دو متغیر همبستگی پایینی (P=0.55) را با هم نشان دادند.